Η πρόσφατη γυναικοκτονία στην Καλαμάτα έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σε ολόκληρη τη χώρα καθώς αποτελεί ένα ακόμη περιστατικό που προστίθεται στη λίστα των γυναικών θυμάτων έμφυλης βίας.

Αυτή την φορά, θύμα μια 39χρονη γυναίκα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, έχασε τη ζωή της μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Πίσω από τους αριθμούς και τους τίτλους των ειδήσεων όμως βρίσκονται ανθρώπινες ζωές, οικογένειες που διαλύονται και παιδιά που καλούνται να μεγαλώσουν με ένα τραύμα που θα τα συνοδεύει για πάντα.

Πολλές γυναίκες που βιώνουν κακοποιητικές συμπεριφορές δεν καταφέρνουν να απομακρυνθούν από το βίαιο περιβάλλον στο οποίο ζουν. Κυριαρχούνται από φόβο, ψυχολογική πίεση, οικονομική εξάρτηση καθώς και ανησυχία για τα παιδιά ή για πιθανές απειλές από τον δράστη. Συχνά, αυτά τις εγκλωβίζουν σε καταστάσεις που μοιάζουν αδιέξοδες.

Η γυναικοκτονία δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αλλά παραμένει ένα σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο που αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, πρόληψη, στήριξη και προστασία των θυμάτων βίας. Κάθε φορά που μια γυναίκα χάνει τη ζωή της από τα χέρια του συντρόφου ή συζύγου της, η κοινωνία οφείλει να αναρωτηθεί τι μπορεί να κάνει περισσότερο για την πρόληψη τέτοιων τραγικών περιστατικών.

Η έγκαιρη παρέμβαση και η ύπαρξη ασφαλών δομών φιλοξενίας και υποστήριξης μπορούν να αποτελέσουν καθοριστικό παράγοντα για την προστασία της ζωής τους.

Η σιωπή και η αδιαφορία συχνά επιτρέπουν στη βία να συνεχίζεται πίσω από κλειστές πόρτες. Άλλη μία ζωή χάθηκε άδικα. Και μαζί της γεννιέται η ανάγκη να μη συνηθίσουμε ποτέ τέτοιες τραγωδίες, αλλά να συνεχίσουμε να διεκδικούμε μια κοινωνία όπου κάθε άνθρωπος θα μπορεί να ζει με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Η κοινωνική λειτουργός
Αποστολία Δεμερτζή

Υπεύθυνη της Επιστημονικής Ομάδας του “Έρασμου”