Τα βρέφη που εκτίθενται σε ενδοοικογενειακή βία έχουν πιο αργή γνωστική ανάπτυξη

//Τα βρέφη που εκτίθενται σε ενδοοικογενειακή βία έχουν πιο αργή γνωστική ανάπτυξη

Τα βρέφη που εκτίθενται σε ενδοοικογενειακή βία έχουν πιο αργή γνωστική ανάπτυξη

γυναίκα με βρέφος που εκτίθεται σε ενδοοικογενειακή βία έχει πιο αργή γνωστική ανάπτυξη

Τα βρέφη που προέρχονται από σπίτια με ενδοοικογενειακή βία συχνά έχουν χειρότερα ακαδημαϊκά αποτελέσματα στο σχολείο, λόγω νευροαναπτυξιακών καθυστερήσεων


Η Λίντα Μπούλοκ καθώς εξέταζε μια έγκυο γυναίκα με πρόωρο τοκετό το 1983, η παρατήρησε μώλωπες στη γυναίκα. Όταν τη ρώτησε τι συνέβη, η γυναίκα είπε στην Μπούλοκ ότι, ενώ καθάριζε την κουζίνα, έπεσε το ψυγείο απάνω της.

Κάτι δεν πήγαινε καλά, αλλά δεν ήξερα τι να πω εκείνη τη στιγμή. Απλά συνέχισα με την εξέταση, είπε η Μπούλοκ, η οποία είναι τώρα ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Μιζούρι. Διακόψαμε τον τοκετό και τη στείλαμε σπίτι, αλλά στοιχηματίζω και το τελευταίο μου δολάριο, ότι την έστειλα πίσω σε μια καταχρηστική σχέση, γεγονός που με παρακίνησε να βοηθήσω άλλες νοσοκόμες να βοηθήσουν κακοποιημένες γυναίκες. Αυτό που δε γνωρίζαμε εκείνη τη στιγμή ήταν η επιρροή που έχει η βία στα βρέφη.

Η Μπούλοκ βοήθησε στην εφαρμογή του προγράμματος Ενισχυμένες Περιγεννητικές Επισκέψεις σε Σπίτια με Ενδοοικογενειακή Βία (DOVE) στο επαρχιακό Μιζούρι, το οποίο ενδυνάμωσε τον σχεδιασμό ασφάλειας και μείωσε την ενδοοικογενειακή βία για εκατοντάδες κακοποιημένες, έγκυες γυναίκες.

Μετά από πολλές επισκέψεις υγείας που έκανε στο σπίτι γυναικών, παρατήρησε ότι οι κακοποιημένες γυναίκες είχαν έως εννέα διαφορετικούς συντρόφους κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά, τις εγκυμοσύνες, και διεξήγαγε μια έρευνα για να εξετάσει την επιρροή της εναλλαγής της πατρικής φιγούρας στη γνωστική ανάπτυξη των νεογέννητων βρεφών.

Μετά τη διεξαγωγή νευροαναπτυξιακών εξετάσεων κατά τη διάρκεια των επισκέψεων στο σπίτι στους 3, 6 και 12 μήνες μετά τη γέννηση, η Μπούλοκ διαπίστωσε έκπληκτη ότι τα βρέφη των γυναικών που είχαν μόνο ένα σύντροφο που της κακοποιούσε, είχαν χειρότερα γνωστικά αποτελέσματα σε σύγκριση με βρέφη γυναικών με συχνά εναλλασσόμενους συντρόφους, εκ των οποίων μόνο μερικοί ήταν βίαιοι.

Τα ευρήματα τονίζουν τους διάφορους τρόπους με τους οποίους οι εναλλασσόμενοι σύντροφοι βοηθούσαν τη μητέρα να στηρίξει το μωρό της, είτε μέσω της παροχής τροφής, στέγασης και φροντίδας των παιδιών, είτε μέσω οικονομικής ενίσχυσης, δήλωσε η Μπούλοκ.

Για τις γυναίκες με μόνο ένα σύντροφο που τις κακοποιούσε, τον πατέρα του βρέφους, ο πατέρας μπορεί να μην παρείχε καμία φυσική ή οικονομική υποστήριξη ή να μην έπαιξε κανέναν ενεργό ρόλο στη ζωή του παιδιού. Μπορεί να είναι δύσκολο για πολυάσχολες, ανύπαντρες μητέρες που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα για να προσφέρουν παιχνίδια και τα απαραίτητα ερεθίσματα που χρειάζονται τα βρέφη τους για να φτάσουν σε κρίσιμα ορόσημα στην ανάπτυξή τους.

Η Μπούλοκ πρόσθεσε ότι τα βρέφη που προέρχονται από σπίτια με ενδοοικογενειακή βία συχνά έχουν χειρότερα ακαδημαϊκά αποτελέσματα στο σχολείο, λόγω νευροαναπτυξιακών καθυστερήσεων και υψηλότερου κινδύνου σχετικά με διάφορα προβλήματα υγείας, όπως γαστρεντερική δυσφορία, προβλήματα στο φαγητό και τον ύπνο, καθώς και στρες ή άλλες ασθένειες.

Όταν οι νοσηλεύτριες επισκέπτονται στο σπίτι τις έγκυες γυναίκες και τα μωρά τους, θέλουμε να είναι εκπαιδευμένες, ώστε να αναγνωρίζουν τα προειδοποιητικά σημάδια πιθανής βίας από το σύντροφο, είπε η Μπούλοκ. Εξακολουθώ να σκέφτομαι το γεγονός, όταν το 1983 έστειλα εκείνη την κυρία πίσω σε μια φοβερή κατάσταση και θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου, ώστε οι νοσοκόμες σήμερα να μην κάνουν το ίδιο λάθος με εμένα.

Πηγή αναδημοσίευσης: https://www.psychologynow.gr/

2021-10-06T08:31:40+00:00